Impressieverslag Gambiareis 2014 en bedankbrief ziekenhuis Janjang Bureh

18-07-2014 12:46

Impressieverslag Gambiareis 2014

 

Iedere reis naar Gambia komen wij in omstandigheden terecht, waarvan wij denken, dat er voor de Gambiaanse  bevolking wel zaken verbeterd kunnen worden.

Jaarlijks bezoeken wij centraal in het land Janjang-Bureh Health Centre (voormalig Georgetown). Dit ligt ver van de toeristische kust. Zodoende heeft men daar tekort aan van alles.

Ook in 2014 brachten we dozen met medicijnen, bloeddrukmeters, koortsthermometers en verbandmiddelen.

En blij dat men er was, geweldig. Er waren geen thermometers en de laatste bloeddrukmeter had het begeven.

(De volgende ochtend ging dokter Banna Jobarteh direct de regio in met zijn meters om diverse patiënten te bezoeken en te behandelen).

Toen wij weg wilden gaan werd ons gevraagd of we niet iets geroken hadden in het ziekenhuis.

Ja, dat hadden we zeker. De stank was her en der niet om te harden.

Wat bleek, de grondwaterpomp had het begeven. Er werd geen water meer omhooggehaald en het hoge buitenreservoir werd niet meer gevuld. En het gevolg was dat in geen zaal meer stromend water was, de toiletten spoelden niet door en de douches werkten niet. Alle zwanenhalzen stonden droog, ofwel de rioolluchten hingen rond.

Het personeel liep met flesjes ontsmettingsgel aan de heupriem rond.

Of we wat aan de watervoorziening konden doen.

          

                              

We stelden voor een handige Gambiaan (en die zijn er genoeg!) te vragen of hij de boel zou kunnen herstellen en wat dat zou gaan kosten. Die Gambiaan werd die avond nog gevonden en de volgende dag was er overleg met ons. Een nieuwe pomp, vervangen van verroeste leidingen, alles weer goed aansluitend maken was mogelijk voor ongeveer € 130.--

Wij stemden er na overleg mee in dat alles hersteld zou worden.

Wij waren op vrijdag in het ziekenhuis gekomen en zaterdag werd het akkoord over vervanging waterleiding  gesloten.

Zaterdag werd het werk aangevangen. Zaterdagnacht beviel er nog een mevrouw van een tweeling en er was nog geen water….., zo gaat dat daar. Een bevalling vindt plaats in hurkhouding onder de douche, dus nu in die stank!

Maandagavond kregen we het verzoek om even snel naar het ziekenhuis te komen. Net voor donker had de loodgieter de klus af. 

Hij had het hele weekend doorgewerkt en had lange dagen gemaakt, ondanks de warmte. Apetrots demonstreerde dokter Banna ons de herstelde waterinstallatie. Nog wel hing er veel stank. Maar voordat dat uit de zalen is verdwenen….. 

Alles was gebeurd binnen het afgesproken bedrag. Ook de loodgieter was blij dat hij alles weer hersteld had.  Het personeel was blij, iedereen blij en….wij ook!

De volgende dag  kregen we, vlak voor ons vertrek, een bedankbrief van een blije dokter Banna Jobarteh. De brief gaat hierbij!

Op dus naar de volgende bijzondere omstandigheid . Dat werd een hulppostje van dit ziekenhuis in Sare Abdou, 80 kilometer verderop in de bush bush en slechts met paard en wagen te bereiken. Dat vanwege de regenperiode die ervoor gezorgd had dat de weg er naar toe weg was.

Hier was het ook droevig  gesteld. Een klein hutje met een kapotte matras op de grond, dat was de hulppost. Er waren alleen een kleine strip paracetamol voor kinderen en een paar malariatesters aanwezig.

.                                                  

Nadat wij met paard en wagen weer teruggebracht waren, konden we paracetamol en klamboes mee terug geven.

Wij zijn nu bezig om materialen te verzamelen o.a. voor dit hulppostje en als wij weer naar Gambia gaan, willen wij zorgen voor een fatsoenlijk bed met matras.